* 1-1-1946, Amsterdam -

Kooiman studeerde enkele jaren filosofie en geschiedenis in Amsterdam. Hij was redacteur van de tijdschriften Soma (1968–1972) en De Revisor (sedert eind 1973). Kooiman debuteerde met de verhalenbundel Manipulaties (1971). Daarna schreef hij een serie pseudo-autobiografische teksten, waarin de hoofdpersoon zich vervreemd voelt van de wereld, van zijn verleden en van zichzelf. De vervreemding wordt voor de lezer voelbaar gemaakt door een niet-chronologische manier van vertellen en door perspectiefwisselingen. De literatuur zelf, de muziek en de beeldende kunst spelen zowel in zijn roman Een romance (1973) als in de verhalenbundel Souvenirs (1974) een belangrijke rol. Ook zijn er veel verwijzingen naar de filmkunst. Kooiman heeft naast verhalend proza een aantal filmscripts geschreven, o.a. dat voor Prettig weekend, meneer Meijer (Orlow Seunke, 1978, VARA-televisie). Nogal alledaags van stijl is Montyn (1982), het levensverhaal van een schilder die in de oorlog collaboreerde.

Werken:

De theorie van de opiniërende identificatiereflex of Kousbroek wast niet meer wit (1974; essay); De grote stilte (1975; Van der Hoogtprijs 1977); Uit de memoires van een mensenredder (1976); De schrijver droomt (1976; roman); Carrière (1979); Niets gebeurt (1979); De vertellingen van een verloren dag (1980; roman); Alles moet anders (1981; essay); Het leven van Jan Montyn (1982; essay); De afwezige (1991; novelle); De terugkeer (1996; roman); De verdwenen weg: landschappen, plekken (1998); Victorie (2001; roman).