Kees Koning maakte deel uit van de congregatie van de Oblaten van Sint Franciscus van Sales; tot priester gewijd 1959; gedurende drie jaar legeraalmoezenier; werkt in Communauté van Abbé Pierre in Rouen; verpleger in ziekenhuis Geldrop; ontwikkelingswerker in India vanaf 1977; 'vredesactivist'; beschadigde straaljagers o.a. op de vliegbasis Woensdrecht; ondernam vredesreizen naar Irak, Koerdistan, Turkije en (voormalig) Joegoslavië.

Literatuur:

De goed gedocumenteerde biografie 'AL GA JE ERAAN KAPOT! verhaalt het leven van Kees Koning in drie hoofdperioden: die van zijn priesterroeping, incl. het kapelaan- en aalmoezenierschap, de periode als agrarisch ontwikkelingswerker in India en zijn laatste, van 1985-1996, waarin hij nationaal bekend werd vanwege gedurfde vredesacties. Een van de opzienbarendste daarvan voerde hij uit in de vroege morgen van 1 januari 1989 op luchtmachtbasis Woensdrecht, samen met vredescollega Co van Melle, arts te Amsterdam. Met eerder op legerbasis Oirschot ontvreemde bijlen hakten zij in op NF-5- jachtbommenwerpers, teneinde die - naar hun zeggen - 'om te smeden tot ploegscharen', daarmee verwijzend naar bijbelse profetieën van Jesaja en Micha. Het tweetal wilde met hun bijlslagen leverantie van de toestellen aan de Turkse luchtmacht verhinderen, aangezien die in hun ogen oorlogsmisdaden beging tegen de Koerdische bevolking.

Deze en andere acties brachten Koning jarenlang in de gevangenis.

Steeds verklaarde hij voor zijn rechters het een plicht te achten tegen oorlogsmaterieel op te treden, aangezien dat volgens hem strijdig is met het leven en daarom geen bestaansrecht heeft. Vanuit de cel onderhield hij een uitgebreide correspondentie met familie, leden van zijn congregatie en collega-activisten. Die correspondentie is grotendeels bewaard; de biograaf heeft er dankbaar gebruik van gemaakt.

Kees Koning was ook zonder bijl of voorhamer actief voor de vrede. Zo ging hij, uit solidariteit met de Irakese bevolking, in 1990 op vredesreis naar Irak. Hij hoopte zich daar samen met vele duizenden vredesactivisten op te stellen tussen het leger van Saddam Hoessein en dat van Amerikanen en Britten, teneinde de generaals ervan te weerhouden de oorlog te beginnen. De internationale 'vredesmobilisatie' bracht echter geen duizenden maar slechts zo'n honderd activisten naar Irak. Veel van deze en van Konings andere activiteiten in Irak kon tv-kijkend Nederland meebeleven. In de biografie wordt er verslag van gedaan, mede aan de hand van Kees' brieven aan het 'thuisfront'. Dit geldt ook voor andere vredesreizen, die hem brachten naar Turks Koerdistan - als lid van een internationale waarnemersmissie - en naar oorlogszones in Kroatië en Bosnië. Ook pleegde hij diverse inbraken bij wapenfirma's, teneinde meer aan de weet te komen over hun handelspraktijken.

In 1993 brandden onbekenden zijn huisje bij Emmaus plat en twee jaar later legde een tegen hem gerichte brandstichting geheel Emmaus in de as. In 1996 overleed hij totaal onverwacht aan een hartstilstand. Hij werd ter aarde besteld op de Tilburgse begraafplaats Broekhoven, temidden van ordegenoten die hem daar voorgingen. Het kruis op zijn graf vermeldt: Profeet van Vrede.