* 3-8-1905, Rabenstein –  † 13-3-2004, Wenen

König studeerde te wenen, Rijssel en  Rome en doceerde vanaf 1948 moraal-theologie te Salzburg. In 1955 werd hij aartsbisschop van wenen en in 1958 kardinaal. Hij speelde een belangrijke rol in de onderhandelingen tussen  het Vaticaan en landen achter het ijzeren  gordijn, m.n. Hongarije (Mindszenty).  Hij was nauw betrokken bij de voorbe-reidingen van het Tweede Vaticaans  Concilie. In 1964 nam hij deel aan een omstreden conferentie in Bombay met drie niet-christelijke kerken. Twee jaar later werd hij voorzitter van het pauselijk secretariaat voor niet-gelovigen, een functie die hij tot 1981 bekleedde. Twee keer, in 1963 en in 1978, werd zijn naam genoemd als kandidaat voor het pausschap. Kardinaal König werd 98 jaar oud.  

Werken:

Religionswissenschaftliches Wörterbuch (1956)

Die Stunde der Welt (1971)

Aufbruch zum Geist (1972)

Das Zeichen Gottes (1974)