Duits initiator van een natuurgeneeskunde, werd na zijn priesterwijding (1852) de geestelijke leider van de dominicanesssen in Wörishofen en in 1881 aldaar pastoor. Tijdens zijn priesterstudie leed hij aan een zware longziekte en zocht hij zelf naar geneeswijzen. Zo ontwikkelde hij een waterkuur (bekend als Kneippkuur): een geneeswijze met koud water (berustend op de prikkelende werking ervan).

De Kneippkuur werd vooral toegepast bij hart- en vaatziekten en bij vegetatieve en nerveuze functiestoornissen. Jaarlijks kwamen er duizenden naar Wörishofen om baat te vinden bij zijn hydrotherapie. Ook wees hij op de genezende werking van lucht, zonlicht en kruiden en stond hij in het algemeen een eenvoudige, natuurlijke levenswijze voor.

Werken:

Meine Wasserkur (1886)

So sollt ihr leben (1889)

Mein Testament (1894)

Postzegel: