* 7-3-1842, Giessen -  † 20-2-1926, Darmstadt

Hij werd in 1867 directeur van het statistisch bureau van Leipzig. Van 1874-1918 was hij hoogleraar in de economie en statistiek in Straatsburg. Hij kan tot de historische school worden gerekend en heeft als economist de meeste belang-stelling getrokken met zijn Staatliche Theorie des Geldes (1905, 4^de dr. 1923), waarin hij zich in de strijd tussen de nominalistische en metallistische  richting uitsprak ten gunste van de eerste. Volgens Knapp ontleent het ruilgeld zijn hoedanigheid aan  een uitspraak (proclamatie) van de Overheid. Hierdoor krijgt het ‘gelding’, wordt het tot wettig betaalmiddel, een ziens-wijze, waarin  het juridische element overheerst. Knapp erkent, dat in bepaalde  gevallen ook om andere redenen iets tot geld kan  worden, waar-door zijn theorie aan waarde inboette.