* 9-2-1735, Dordrecht - † (bij ontploffing kruitschip) 12-1-1807, Leiden.

Kluit werd in 1778 te Leiden aangesteld op de nieuw gestichte leerstoel voor geschiedenis en oudheidkunde. Kluit was voor Nederland pionier van de oorkondenkritiek en mediëvistiek en daardoor vernieuwer van de vaderlandse geschiedschrijving; hij toonde de onjuistheid aan van de traditionele en officiële voorstelling van de geschiedenis van de Republiek der Vereenigde Nederlanden, m.n. van het axioma van de aloude Statensoevereiniteit. Naar zijn mening berustte het gezag vanaf de vroege middeleeuwen bij de graaf; bij de afzwering van Filips II had dit gezag op de stadhouder kunnen (moeten) overgaan. Als overtuigd tegenstander van de Bataafse Omwenteling (zie Bataafse Republiek) werd Adriaan Kluit in 1795 als hoogleraar afgezet; in 1802 werd hij in zijn ambt hersteld.

Werken:

Historia critica comitatus Hollandiae et Zelandiae (4 dln., 1777–1784); Historiae foederum Belgii foederati primae lineae (3 dln., 1790–1791); Historie der Hollandsche Staatsregering

(5 dln., 1802–1805).