* 1870, Kiev -  †  1942, Moskou

In de loop van de jaren 1914-1917 ziet men in Rusland een belangrijke school van abstracte schilderkunst tot stand komen. Na de expositie “0,10” in december 1915, houden Malevitsj en zijn nieuwe suprematistische volgelingen Pouni, Menkov en Klioun een conferentie waarbij zij het systeem en de theorie van hun  werkwijze kenbaar maken. In zijn betoog gebruikt Malevitsj de term ‘suprematisme’, waar pers en publiek aanvankelijk weinig begrip voor tonen. Maar in 1918 leest men in een tijdschrift: “het suprematisme bloeit in heel Moskou. Reklameborden, exposities,  cafe’s, kortom, alles is suprematisme”.  Wat is  dan toch dat “suprematisme”?  Latten we eens  kijken wat Malevitsj daarover schreef: “Het suprematisme kan men omschrijven als een methode die het voor de kleurt mogelijk maakt de lange ontwikkeling van haar ontstaan te volgen [....] Het suprematisme in zijn eerste stadium houdt zich zuiver filosofisch met de  kleur bezig, daarna kan de vorm wenselijk zijn”.

Het is aan de toeschouwer om de  vormen en kleuren te onderzoeken van deze  compositie van Klioun en te proberen de  definitie van Malevitsj te doorgronden.

Suprematische compositie

1920.

Gouache en aquarel op karton, 34 x 26 cm.

New York, McCrory Corporation