* 17-2-1752, Frankfort aan de Main -  † 9-3-1831, Dorpat

(sinds 1780) von

Klinger was sterk beïnvloed door Rousseau. Hij was bevriend met  Goethe.

Hij behoorde tot de litteraire stroming sturm-und-drang, welke term is ontleend aan een drama (1776) van  Klinger, dat oorspronkelijk Der Wirrwarr heette, maar door Ch. Kaufmann Sturm und Drang werd genoemd.

In zijn jeugd schreef hij vnl. drama’s, later hoofdzakelijk filosofische romans.

De overgang tussen die twee fasen vond omstreeks 1780 plaats, toen Klinger als officier in Russische dienst trad. Hij klom op tot generaal en werd in de  adelstand verheven. Uit zijn satire Plimplamplasko der hohe Geist (heute Genie) (1780) blijkt dat hij zich  gedistantieerd had van de strurm-und-drang.

Werken:

Otto (1775)

Die Zwillinge (1776)

Der verbantte Göttersohn (1777)

Fausts Leben  (1791)

Der Weltmann und der Dichter (1798)

Uitgaven:

Sämtliche Werke (12 dln. 1842)

Dramatische Jugendwerke, door H. Berendt en K. Wolff (3 dln, 1912-14)

Literatuur:

E. Kleinstück: Klinger (1960)

G. Zilk: Faust und Antifaust (1965)

C. Hering: F.M. Klinger, der Weltmann als Dichter (1966)