Erich Kleiber kreeg in Praag een brede opleiding en genoot als algemeen muziekdirecteur van de Berlijnse Staatsoper wereldfaam. In 1924, een jaar nadat hij zijn functie had aanvaard, dirigeerde hij in Berlijn de Duitse première van Janaceks Jenufa.

Een jaar later al zou Kleiber de annalen van  de muziekgeschiedenis halen met de  wereldpremière van Alban Bergs Wozzeck waarvan hij, alle vijandigheden ten spijt, een succes maakte. In januari 1935 verliet hij Duitsland uit protest tegen de nationaal-socialistische machthebbers. Jaren lang dirigeerde hij vooral in Latijns-Amerika. Hij was van 1936-49 opera-dirigent te Buenos Aires.

Erich Kleiber was een onvermoeibaar orkestpedagoog, die met gedreven ernst de bedoelingen van de componist wilde achterhalen en daarbij ook oorspronkelijke bronnen en  handgeschreven partituren raadpleegde.

Zijn veelgeroemde Weense Rosenkavalier-opnamen van 1954 en zijn Figaro van 1953 vormen zijn muzikale nalatenschap.