* 1935, Lübeck –

De eigenzinnige visie van Peter Klasen gaat verder dan de normen van het hyperrealisme, hoewel de airbustechniek met sjablonen hem in staat stelt om een dubbelzinnig beeld, een  gladde perfectie tussen fotografie en schilderij, tot stand te brengen.

De eerste schilderijen van Klasen vertoonden, op een fond van twee of drie kleurenzones, voorwerpen, tangen of knijpers, grendels, enz. en fragmenten van het vrouwelijk lichaam. Deze werkwijze, die voortkwam uit de dadaïstische collages, wekt, evenals het poëtisch beeld, associaties van ideeën op die bij iedere toeschouwer weer anders kunnen zijn. Daarna heeft Klasen deze vertellende composities verruild voor een visie waarin het detail van een voorwerp het gehele oppervlak van  het schilderij beslaat. Deuren van vrieswagens, traliewerk en reservoirs richten pal voor ons hun metalen wanden op, als onverbiddelijke obstakels. Deze ondoordringbare oppervlakken brengen de menselijke ideeën over gevoeligheid in de war, want ondanks de objectieve en gladde perfectie, is deze tweeslachtige wereld tegelijkertijd aantrekkelijk door de dreiging die ervan uitgaat.

Peter Klasen:

Reservoirs

1980

Olieverf op linnen

260 x 200 cm

Musée d’Art moderne de la Ville de Paris, Parijs.