* 15-9-1815, Christiana (Oslo) - † 11-8-1868, Grefsen.

Kjerulf ontving zijn vroegste muzieklessen in Oslo bij Lars Roverud and Otto Wetterstrand, leerde piano spelen en de basisbeginselen van de muziektheorie.   Begon daarna in eerste instantie aan een rechtenstudie, maar moest dat als gevolg van ziekte in 1839 afbreken.

Op vakantie in Parijs in 1840 raakte hij weer in de ban van muziek. Het bruisende muziekleven en de vele uitvoeringen aldaar van o.a. de Weense klassieken en vroege romantici. Ook hoorde hij daar de muziek van Berlioz, controversioneel toentertijd.

Kjerulf publiceerde in 1841 een eerste bundel composities, bestaande uit zes liederen.

Om zijn muziekkennis te verhogen studeerde hij nog bij Carl Arnold (1848), Niels W. Gade (1849, Kopenhagen) en vanaf 1850 aan het conservatorium van Leipzig bij o.a. Ernst Friedrich Richter.

Terug in Oslo (1851) vestigde hij zich als muziekleraar.

Begon pas aan het eind van zijn leven enige bekendheid en waardering te krijgen.
Kjerulf schreef voornamelijk pianomuziek, liederen en koormuziek.
In zijn muziek gebruikte hij als eerste Noor bewust het muzikaal idioom van de volkskunst van zijn vaderland, hoewel hij ook duidelijk werd beïnvloed door het door hem bewonderde Duits romanticisme (Schumann).