* 18-1-1948, Tokio

Kitano werd een ster in eigen land door de televisieshows waarin hij als lid van het komische duo The Two Beats absurdistische sketches opvoerde. In het buitenland verwierf hij bekendheid dankzij een compleet ander oeuvre, namelijk van hoogstgestileerde gangsterdrama's als Sono otoko, kyobo ni tsuki/Violent cop (1998), 3-4x jugatsu/Boiling point (1990), Ano natsu, ichiban shizukana umi/A scene at the sea (1992), Sonatine (1993) en Hana-bi (1997). Kenmerkend voor Kitano's films is dat geweldsexplosies worden afgewisseld met minimalistische of droogkomische scènes. Ook verveelde gangsters die kinderspelletjes doen, komen in veel van zijn films voor. Met Kidzu ritan/Kids return (1996) en Kikujiro no natsu (1999) liet hij zien dat hij ook goed overweg kan met het regisseren van kinderen. Alleen de komedie Minna yatteruka/Getting any (1994) wordt beschouwd als een mislukking. Met Brother (2000) maakte hij zijn Amerikaanse regiedebuut. Hierna volgden in 2002 Dolls en in 2003 Zatôichi. Kitano acteerde, altijd onder de naam Beat Takeshi, in veel van zijn eigen films, maar ook in o.m. Merry Christmas, Mr. Lawrence (1983), Johnny Mnemonic (1995), Gonin (1995), Tokyo eyes (1998), Gohatto (1999) en Battle royale (2000). In 2003 regisseerde hij de zwaardvechtersfilm Zatoichi.