* 22-2-1935 Subotica –   † 15 okt. 1989, Parijs

Was docent Servo-Kroatisch aan de universiteiten van Straatsburg en Bordeaux en maakte internationaal naam met zijn romans en verhalenbundels, vooral na zijn vestiging (1979) in Parijs. Hij vertaalde uit het Hongaars (zijn eerste moedertaal), Frans en Russisch. In zijn vroege verhalen en romans (Mansarda, = De zolderkamer, en Psalam 44, beide 1963; Pepeo, bašta, 1965; Ned vert.: Tuin, as, 1991) baseerde hij zich op zijn jeugd en op de Tweede Wereldoorlog waarin zijn vader, samen met vrijwel al zijn familieleden, in Auschwitz omkwam; later behandelde hij meer universele thema's. Hij was een typisch vertegenwoordiger van het postmodernisme in zijn fragmentarische, met documenten, krantenknipsels, brieven e.d. doorspekte romans en verhalen die hem tot een van de meest gevierde prozaschrijvers van het naoorlogse Joegoslavië maakten.

WERK:

(behalve de genoemde): Peščanik (1972; Ned. vert.: Zandloper, 1989); Grobnica za Borisa Davidoviča (1976; verhalenbundel; Ned. vert.: Een grafmonument voor Boris Davidovitsj, 1984); Rani jadi (1976; Ned. vert.: Kinderleed, 1991); Enciklopedija mrtvih (1983; verhalenbundel; Ned. vert.: Encyclopedie van de doden, 1983); Dela (= Werken, 10 dln., 1983).