* 3-4-1806, Moskou  -  †  24-6-1856, Sint Petersburg.

Kirejevsky studeerde in Duitsland. Hij begon  in 1832 de uitgave van het tijdschrift Jevropejets (= De Europeaan), dat weldra werd verboden door tsaar Nicolaas I vanwege Kirejevski’s artikel De 19^e eeuw, waarin werd beweerd dat de Russische territoriale expansie de geestelijke groei ernstig belemmerde. In 1845 werd Kirejevsky hoofdredacteur van de Moskvitjanin, dat na zijn artikel Overzicht van de moderne litteratuur, een felle aanklacht tegen het Duitse en intellectualistische karakter van de Russische  autocratie, eveneens opgeheven moest worden. In 1856 publiceerde Kirejevsky zijn laatste en belangrijkste artikel, Over de noodzaak en mogelijkheid van nieuwe grondslagen voor filosofie. Hierin geeft hij de twee hoofdtrekken van het slavofilisme aan: verwerping van het West-Europese rationalisme en romantische verheerlijking van het oude Rusland.

Uitgaven:

Verzamelde werken (1861, herdr. 1921)

Russland und Europa (Du.vert. door N. von Bubnoff, 1948)

Literatuur:

R. Hare: Pioneers of Russian social thought (1951)