* 23-11-1878, Lorain, Ohio, VS –

King werd in 1897  adelborst en had bij het uitbreken van  Wereldoorlog II reeds een langdurige en zeer veelzijdige carrière achter de rug. Hij was niet slechts een  specialist in de artillerie, de torpedodienst, het zeemanschap, het vliegwezen, het onderzeebootwapen, de technische dienst en op stafgebied, maar hij had in elk dezer onderdelen een leidende functie vervuld. Tijdens de overval op Peal Harbor (7 december 1941) was hij luitenant-admiraal en  commandant van de Atlantische vloot, maar hij werd reeds op 20 december d.a.v. tot opperbevelhebber en in maart 1942 tevens tot Çhief of Naval Operations’ benoemd, waarmee hij praktisch alle militair gezag over de vloot in zijn persoon verenigde. Als lid van de zgn. “Combined Chiefs of Staff”, het hoogste, geallieerde militaire college,  had hij een belangrijk aandeel in het formuleren van de bondgenootschappelijke strategie. Eind 1944 werd hij bevorderd tot de hoogste rang, die van admiraal (U.S. “Fleetadmiral”); een jaar later werd hij in zijn  functie door admiraal Nimitz opgevolgd.

Admiraal King was een man van grote ervaring en bijzondere bekwaamheden; zeeman en  militair in hart  en nieren, en daarbij een uiterst streng en dominerend chef, die van zichzelf en van zijn  medewerkers het uiterste placht te eisen. Hij was meer dan iemand anders de man om de Amerikaanse Marine, na de ramp van Pearl Harbor, weer op de been te helpen. Na de oorlog was aan zijn autoritaire figuur minder behoefte, al bleef hij formeel in actieve dienst.