Een van de veelzijdigste auteurs in de nieuwere Noorse literatuur; echter vrij moeilijk toegankelijk kunstenaar. Het verband tussen ras en volkskarakter, de botsing tussen boeren- en  ambtenarencultuur en de grote perioden in de  Europese cultuurgeschiedenis (m.n. de Italiaanse renaissance, barak, en de Scandinavische oudheid en M.E.) waren onderwerpen  waaraan hij in romans, drama’s en beschouwende geschriften gestalte heeft gegeven. Zijn grote romans zijn vaak zwak van compositie; in zijn boerenvertellingen en erotische novellen bereikt zijn  kunstenaarschap een zeer grote hoogte. Een centrale plaats in Kinck’s werk wordt ingenomen door het dramatische gedicht Driftekaren. In de hoofdpersoon heeft hij de kern van zijn gedachten over de Noorse volksziel belichaamd. Zijn werk genoot internationale bekendheid.

Werken:

Romans en novellen:

Ungt folk (1893; Jonge mensen)

Flaggermusvinger (1895; Vleermuizenvleugels)

Fra hav til hei (1897; Van zee tot hoogvlakte)

Fru Anny Porse (1900; Ned. Vert. Anny Porse, 1927)

Praesten (1905; Ned. Vert. de predikant, 1925)

Sneskavlen brast ( 3 dln. 1918-19; De sneeuw brak)

Toneelstukken:

Driftekaren (1908; De veedrijver)

Den sidste gjoest (1910; de laatste gast)

Essays:

Stammen røst (1919; De stem van de stam)

Rormanden overbord (1920; de  roergangers overboord)

Literatuur:

K. Lervik: H.E. Kinck (1953)

A.H. Winsnes: H.E. Kinck, og vir tid (1954)

E. Beyer: H.E. Kinck (2 dln. 1956-65)