* 1910, Tsjela (Majoembe)  -  † 24-3-1969, Boma

Kasavoeboe volgde een priesteropleiding, maar werd lekenonderwijzer.

In 1942 kwam hij in overheidsdienst. Hij werd een vooraanstaand leider in de  Kongolese onafhankelijkheidsbeweging en  had deel aan vele culturele en politieke organisaties, tegen België gericht. Kasavoeboe eiste van de Belgische heersers: Kongo in handen van de Kongolezen en Neder-Kongo in handen van de Bakongo (een machtige stam). In 1955 werd hij leider van de in 1950 als culturele vereniging opgerichte Association des Bakongo (Abako), die zich onder zijn leiding ontwikkelde tot een  invloedrijke politieke partij. Kasavoeboe speelde een belangrijke rol in de Rondetafelconferentie van 1960 in Brussel over de onafhankelijkheid.  Kasavoeboe was voorstander van een  Kongolese federatie met grote  autonomie voor de Bakongo; Loemoemba, leider van de Mouvement National Congolais (MNC), stond een sterk gecentraliseerde republiek voor. De in 1960 gehouden nationale verkiezingen gaven Loemoemba een meerderheid. Omdat geen coalitie gevormd kon  worden, gingen beide politici een tweemanschap aan, waarbij Loemoemba premier en Kasavoeboe president werd.

Na de onafhankelijkheid ontstond tussen beide verschil van mening over allerlei politieke aangelegenheden, zoals de relatie tussen de Kongolese regering en de VN-troepen in Kongo. Gesteund door kolonel Moboetoe wist  Kasavoeboe Loemoemba te ontslaan, na de muiterij van het Kongolese leger. Na aanvankelijk verzet aanvaardde  Kasavoeboe het optreden ban de VN-troepen tegen de afscheiding van de  provincie Katanga. Toen Loemoemba, naar het scheen op instigatie van Kasavoeboe, werd vermoord, daalde diens aanzien in de Afrikaanse wereld snel.  In 1965 zette Moboetoe Kasavoeboe af en  werd zelf president. Kasavoeboe trok zich uit de politiek terug.