* 27-3-1889, Caïro –

Karaosmanoglu stamt uit een oude familie te Manisa, ten noordoosten van Izmir. Hij bracht zijn jeugd door te Alexandrië, ging later naar Turkije en in 1908 naar Istanbul. Karaosmanoglu maakte na de Turkse Vrijheidsoorlog carrière: hij werd parlementslid, gezant (te ’s-Gravenhage 1939-40) en was van 1961-65 in het parlement.

Zijn eerste bundel verhalen verscheen in 1914, in 1922 zijn  eerste roman. Daarna kwam zijn  beroemdste werk uit: Noer baba (1939; Duitse vertaling Flamme und Falter, 1947).

Ook schreef Karaosmanoglu verhalen en maakte hij vertalingen van o.a. Horatius en Proust. In 1967 kwam het tweede deel van zijn memoires uit.

Werken:

Sodon ve Gomore (1928),

Ankara (1934, Ned. Vertaling 1938),

Yaban (1932; Duitse vertaling Der Fremdling, 1939)

Memoires: Zoraki diplomat (1955; Diplomaat tegen wil en dank).

Literatuur:

N. Aki: Y.K. Karaosmanoglu (1960)