(Karageorge, Turks voor Zwarte Joris),

eig. Djordje Petrovic

* 15-9-1752, Visevac -  †  (vermoord)  25-7-1817, Rodovanje.

Boerenzoon, veekoper; tot leider gekozen van de 1804 in Servië uitgebroken opstand tegen de wreedheid en  terreur van de Turkse dahi’s (janitsaren); bestreed deze eerst met goedkeuring van de sultan, richtte zich toen echter tegen de hele Turkse overheersing. De Turken werden verdreven, Belgrado bevrijd. Karadjordje tot erfelijk hoofd van Servië gekozen (1808); hij bestreed met kracht de overige vorstjes (vojvoda’s), die ook onderling twistten, en streefde naar een autocratisch bewind. Bij de vrede van Boekarest (1812) erkende de Porte de onafhankelijkheid van Servië in  binnenlandse zaken en verminderde zij de belastingen; spoedig ontbrandde de strijd weer, Karadjordje moest naar Oostenrijk vluchten, ging naar Rusland en keerde terug om een nieuwe opstand te ontketenen; zijn rivaal Milos Obrenovic, die juist tot overeenkomst met de Turken gekomen was, liet hem daarop vermoorden.

KARADJORDJEVIC

De van Karadjordje afstammende dynastie die,

afgewisseld door het huis Obrenovic, over Servië regeerde

(zie Alexander, Peter I).

Van 1918-45 het Hoegoslavische koningshuis (zie Alexander I, Peter II)