* 8-5-1906, Zwolle  - † 17-1-1962

Kamphuis studeerde Nederlands aan de Vrije Universiteit te Amsterdam, was lange tijd leraar en daarna hoofd van de afdeling  Kunstzaken van de gemeente ’s-Gravenhage. Hij debuteerde als dichter met  Het duistere licht (1930), waaruit de invloed van M. Nijhoff blijkt. Kamphuis behoorde in de jaren dertig tot de jong-protestantse dichters van  Opwaartsche wegen. Behalve poëzie schreef hij ook kritieken en literair-historische studies, o.a. over J.K. van Eerbeek, M. Nijhoff en A. Drost. Hij bezorgde een  volledige uitgave van het werk van  M. Nijhoff (4 dln. 1954-61).  Tijdens  Wereldoorlog II was Kamphuis actief als verzetsdichter en behoorde hij tot de  samenstellers van het Nieuw Geuzenliedboek (1941).

Werken:

Het wondere verbond (1934)

Aardsch seizoen (1937)

Carmina Sparsa (1943)

Lied bij de bevrijding van Nederland (1945)

Literatuur:

V.E. van Vriesland: Onderzoek en vertoog (1958)