Eig.: Jan Leonard (Leo)  Broekveld

* 4-10-1906, Banjumas (midden-Java)  - † 7-9-1992, Amsterdam

8 september 1992:

Maandagmorgen overleed op 85-jarige  leeftijd Indra Kamadjojo, een man  die in de naoorlogse Nederlandse dansgeschiedenis een opmerkelijke rol gespeeld heeft. ‘Meneer’ of ‘papa’ Indra, zoals hij werd genoemd, werd op 4 oktober 1906 geboren als Jan Leonard Broekveld in Banjumas (midden-Java). Vanaf zijn achtste jaar beoefende hij in zijn geboorteland de klassieke Javaanse dansen tot een rechtenstudie hem naar Nederland voerde.

Daar ontmoette hij Darja Collin en Igor Schwezzov, hetgeen resulteerde in een  opbloeiende liefde voor de  klassieke Westerse dans, het afbreken van de rechtenstudie en het  besluit zich volledig te wijden aan  de danskunst.

Met een eigen programma van verfijnde Javaanse dansen trad Kamadjojo veelvuldig in Nederland en in het buitenland op en hij leverde met zijn lezingen, demonstraties en  voorstellingen in het Koninklijk  Instituut voor de Tropen een belangrijke bijdrage aan de promotie van de Oosterse danskunst. Daarnaast was Indra actief betrokken bij het wel en  wee van de Nederlandse  danskunst. Hij ontwierp choreografieën voor de Ballets d’ Orient te Parijs, de Nederlandse Opera  en het Scapinoballet te Amsterdam. Tevens was hij was voorzitter van de  Nederlandse beroepsvereniging van danskunstenaars, rijksgecommitteerde van de staatsexamens voor de dans, hij gaf lessen in dansgeschiedenis, was korte tijd zakelijk leider van het Nederlands Ballet en was een veelgevraagd lid van besturen en commissies die zich bezighielden met dansbeleid en  ontwikkeling. Na het afsluiten  van zijn danscarrière in 1955 bleef hij vele jaren optreden als verteller en uitbeelder van Oosterse legenden en werkte  mee aan diverse televisie-programma’s. Velen zullen zich ongetwijfeld zijn vertolking van het hertje Kantjil herinneren en zijn rol van Oosterse vorst in ‘De stille kracht’.

Indra’s gedistingeerde verschijning, aimabele, filosofisch ingestelde persoon-lijkheid en scherpe kritische tong maakten hem tot een markante, niet weg te cijferen figuur in de danswereld. De importantie van zijn uiteenlopend werk kreeg  erkenning door zijn benoeming tot ridder in de Orde van Oranje Nassau.