* 3-7-1883, Praag -

† 3-6-1924, Kierling (bij Wenen)

Kafka was van Tsjechisch-joodse afkomst en was o.m. bevriend met de schrijvers Werfel, Buber, Urzidil en  Brod. Van 1917 tot zijn dood vertoefde hij vele malen in sanatoria wegens longtuberculose. Tijdens Kafka’s leven verschenen enkele kleinere werken; na zijn dood gaf Max Brod  zijn oeuvre uit. Het nagelaten werk bestaat uit verhalend en beschouwend proza, enkele gedichten en een dramatisch fragment Der Gruftwächter.

Met name sedert de Tweede Wereldoorlog wordt Franz Kafka beschouwd als een der grootste schrijvers van de 20^ste eeuw en is zijn  invloed sterk gebleken (o.a. op S. Beckett).

Angst en eenzaamheid en de gespannen verhouding tot een autoritaire vader  (Brief an den Vater, 1960) bepaalden in hoge mate Kafka’s literaire werkzaamheid. Hoewel zijn werk tot geen enkele literaire stroming kan worden gerekend, heeft het met het expressionisme de drang naar het verlossende absolute en de  sterk beeldende stijl gemeen. De beschreven alledaagse werkelijkheid is niet los te maken van een fantastische, irreële droomwereld, waarin de enkeling strijdt tegen verborgen, maar alom tegenwoordige anonieme machten die hem behagen. Zo wordt hij in de drie grote, onvoltooide romans Der Prozess (1925), Das Schloss (1926) en Amerika (1927)  de hoofdpersoon respectievelijk geconfronteerd met een  anoniem gerecht, een vijandige administratie en een vreemde wereld. Het complexe van Kafka’s werk heeft aanleiding gegeven tot een verscheidenheid van interpretaties. Het is sterk verwant aan de modernste literatuur door zij  problematiek van existentiële angst en door zijn stijl, waarbij de geldende wetten van tijd en ruimte worden doorbroken.

Werken:

Betrachtung (1913)

Das Urteil (1916)

In der Strafkolonie (1919)

Eind Landarzt (1919)

Ein Hungerkünstler (1924)

Afbeeldingen:

Franz Kafka rond 1912

Franz Kafka en Felice Bauer

Laatste foto van Franz Kafka in 1923/24 te Berlijn