Stichter van de theïstische sekte der kabirpanthis.

* ca. 1440 -  † 1518

Doordat Kabir een verzoening trachtte tot stand te brengen tussen de islam (speciaal het soefisme) en het  hindoeïsme (bhakti-richtingen), kwam hij in strijd met de rechtzinnige aanhangers van beide godsdiensten, zodat hij door keizer Sikandar Lodi (1489-1517), uit Benares verbannen werd en als rondtrekkend prediker zijn  leerstellingen verkondigde. Zijn gedachten, waaruit grote liefde voor al het levende spreekt, drukte  hij in vele Hindi-verzen uit. Hij keert zich tegen beeldendienst en op grond van de gelijkheid van alle mensen verwerpt hij met kracht het kastenwezen. De schepping verklaart hij uit de macht van het woord Gods. Grote nadruk legt hij op liefde tot God en innerlijke  vroomheid. Zijn volgelingen (thans ca. 4 miljoen) vereren hem als een incarnatie Gods. Kabirs leringen hebben op vele sekten invloed uitgeoefend, o.a. op die der Sikhs.

Kabir legde zijn gedachten neer in verzen.

Uitgave:

One hundred poems of Kabir, door R.Tagore (1913)

Literatuur:

F.E. Keay: Kabir and his followers (1931)

H.P. Dvivedi: Kabir (1955)