*15 Febr. 1856 Neustrelitz   -  † 7 Oct. 1926, München

Hij werd hoogleraar te Dorpat in 1886, te Heidelberg in 1890, te Munchen in 1903 (tot 1921). Hij had grote invloed op de ontwikkeling der psychiatrie in het begin dezer eeuw. Hij zag in het verloop van geestesziekten een belangrijk criterium voor haar onderscheiding en indeling; verschillende ziektebeelden, die tot een zelfde eindstadium leiden, horen bij elkaar. Zo kwam hij tot de onderscheiding van de dementia praecox en de manisch-depressieve psychosen welke ziekten hij uitvoerig bestudeerden. Verder schreef hij enkelen destijds veel ge bruikte leerboeken over psychiatrie.

Bibl: Einf in die psychiatrische Kliniek (1901, 4^de druk)1921. ook in Eng. en Russ vert.; Compendium der Psychiatrie, 1^ste dr.in 4 dln. 1909-’15 9^de druk dl 1 en 2 met J.Lange, 1927.

Lit.: München. Mediz. Wochenschrift ( 1926).