Paus Johannes Paulus II

Hij is de eerste niet-Italiaanse paus sinds 1523 (Adrianus VI). Voor de 2e wereldoorlog studeerde hij aan de Jagiellonen-universiteit en was vrijgesteld van militaire dienst. Hij was wel lid van het zogenaamde Academische Legioen, dat voor studenten militaire trainingskampen inrichtte.

Kaol Wojtyla (2e v.r.) met gepresenteerd geweer in 1939 bij het Academische Legioen.

Na de 2e wereldoorlog studeerde hij enkele jaren in Rome, waar hij op 1 nov. 1946 tot priester werd gewijd. Hij promoveerde te Rome in de filosofie en in Krakow in de theologie. In 1948 keerde hij terug naar polen, waar hij aan de Katholieke Universiteit in Lublin en Krakow ethiek doceerde. Hij was enige tijd werkzaam als priester in een plattelandsgemeente. In 1958 en 1964 werd hij resp, hulpbisschop en aartsbisschop van Krakowen in 1967 kardinaal. Hij had een actief aandeel in het Tweede Vaticaanse Concilie en in de bisschoppen synodes van 1969, 1971 en 1974. In een conclaaf van 2 dagen werd hij tot opvolger gekozen van de plotseling gestorven Johannes Paulus I (16 okt.1978) Johannes Paulus II wist in korte tijd een grote mate van populariteit te verwerven, zoals bleek uit de massale woensdagmiddag audiënties op het St. Pietersplein en uit de publiciteit rond zijn vele reizen.

Johannes Paulus II met President Havel tijdens zijn bezoek aan Praag op 23-04-1990

In jan.1979 bezocht hij zijn geboorteland Polen waar hij een ontmoeting had met generaal Jaruzelski, Ierland, Mexico, de Verenigde Staten (waar hij de Algemene Vergadering van de VN toesprak) Turkije en in 1980 o.m. Afrika, Frankrijk, Brazilië en de Bondsrepubliek Duitsland. In mei 1981 werd er een moordaanslag op hem gepleegd die echter mislukte. In 1982 bezocht hij opnieuw Afrika. In 1990 bezocht hij opnieuw Polen, waar hij door President Haval werd ontvangen. In aug.1963 bezocht hij Jamaica en de Amerikaanse stad Denver, waar hij de Wereld jongerendag toesprak. Verder bezocht hij voor de derde maal Mexico, maar nu als staatshoofd omdat de diplomatieke betrekkingen tussen Mexico en het Vaticaan pas van het jaar ervoor dateerden. In april 1994 brak de dan 74 jarige, door een val in de badkamer, een dijbeen en moest hij een voorgenomen bezoek aan de Verenigde Staten in oktober uitstellen. In jan. 1995 bezocht hij de Philippijnen waar hij de Wereld-jeugddag bijwoonde.

Johannes Paulus II tijdens zijn bezoek aan de Filippijnen op 14-01-1995 waar hij de Wereld-jeugddag bijwoonde.

In febr. bezocht hij Nicaragua, waar hij door president Violeta Chamorro werd ontvangen. In juli bezocht hij de bondsrepubliek Duitsland, waar hij in het Olympisch Stadion van Berlijn honderdduizend gelovigen toesprak. In sept. bezocht hij Frankrijk waar hij door president Chirac werd ontvangen. In juni 1997 maakte hij een 11 daagse reis door zijn geboorteland Polen. Over de strekking van zijn vele toespraken en brieven, zijn eerste encycliek ‘Redemptor-hominis’, 1979 en zijn tweede, ‘Dives in misericordia’, 1980 en over zijn kerkelijk beleid werd en wordt vooralsnog verschillend geoordeeld. Zijn pontificaat is voor een belangrijk deel gewijd aan een niet aflatende inspanning de orthodoxie (puurheid van de leer) in de Kerk van Rome en het zedelijk peil van zijn geloofsgenoten te bewaren. Hij verwierp iedere afwijking van de traditionele doctrine, keerde zich fel tegen elke aanpassing van de seksuele moraal en voerde een onafgebroken en bittere strijd tegen theologische vernieuwing.

Johannes Paulus II tijdens zijn bezoek aan Roemenië op 8-5-1999, waar hijsamen met de oosters-orthodoxse patriarch Teocist een gezamelijke gebedsdienst leidde.

Johannes Paulus II tijdens zijn bezoek aan Damascus in Syrië op 7-8-2001. Hij woonde daar een mis bij samen met de grootmoefti sjeik Ahmed Kuftaro in de Oemajjadenmoskee.

Johannes Paulus II overleed op 2 april 2005 om 21.37 uur in zijn privé vertrek.