Innocentius IV gelast de afzetting van Frederijk II, naar een miniatuur uit de 15e eeuw: Bibliotèque National, Parijs.

Hij werd in 1227 kardinaal. Na een sedisvacatie van anderhalf jaar werd hij op 25 juni 1243 te Anagni tot opvolger van Coelestinus IV gekozen. Zwaar is zijn pontificaat belast door de Staufenstrijd: Frederik II en Innocentius IV hebben elkaar met alle denkbare middelen bestreden. Op een algemeen concilie (Lyon 1) liet de paus de geëxcommuniceerde keizer afzetten: Hij streed tegen Koenraad IV, met steun van Frankrijk, riep hij het 13e Algemeen Concilie te Lyon (1245) bijeen en schreef werken over kerkelijk recht. Innocentius steunde de tegen kandidaat van Frederik. graaf Willem van Holland (1247). In een fantastisch plan voor de wereldmissionering wilde Innocentius via de kerstening van de Mongolen-aanvoerders de islam tot onderwerping brengen. In de constitutie Ad exstirpanda van 1252 machtigde hij inquisitoren de wereldlijke macht in te schakelen om door foltering ketters tot bekentenis te dwingen.

Litt. G. v. Puttkamcr, Papst Innozenz IV. (1930).

Innocentius IV, op het Consilie van Lyon, een manuscript uit de 13e eeuw, Corpus Christi College, Cambridge