Een illustratie uit de kroniek van Otto von Freising, geschreven tussen 1143 en 1146 (Universiteits bibliotheek, Jena), toont enkele scènes uit het leven van paus Gregorius VII: o.a. de strijd tussen de paus en de Duitse keizer Hendrik IV.

Hij was monnik en aanhanger van de hervormings-beweging van Cluny. Hij was nog diaken, toen hij op 22 april 1073 bij acclamatie tot paus werd gekozen na zes pausen bezield en geleid te hebben bij de vernieuwing van de Kerk. Als paus bestreed hij simonie en priesterhuwelijk en streefde in het algemeen naar herstel van de tucht onder de geestelijkheid. Bovenal echter opende en leidde hij de Investituurstrijd. Dit bracht hem in hevig conflict met de Duitse keizer Hendrik iv. De meest bekende episode uit dit conflict is de boetegang van de keizer naar Canossa, waar hij zich aan de paus onderwierp. Gregorius moest ten slotte echter uit Rome vluchten en stierf als balling te Salerno. Gregorius VII geldt als de grootste paus van de middeleeuwen. Zijn stelling dat de pauselijke macht boven de wereldlijke macht staat, inspireerde velen van zijn opvolgers, vooral Innocentius III en Bonifatius VIII