* 9 maart 1758, Tiefenbronn, Baden - † 22 augustus 1828, Parijs.

Promoveerde te Wenen in 1785, was aldaar tot 1805 arts en werd in 1819 als fransman genaturaliseerd. Hij verkondigde, dat aanleg en karakter worden gedetermineerd door de  uitgroei van voor elk kenmerk bepaalde hersen-delen, en dat dit aan de vorm van de schedel is te bemerken; vandaar thans nog: een wiskunstige knobbel enz. Zijn leer werd door de keizer van Oostenrijk in 1801 verboden; Gall ging toen lezingen houden in vele landen, geholpen door  Spurzheim.

Zijn leer was een excessief begin van de zgn. localisatie-theorie: hij was geen kwakzalver, maar had bij de artsen weinig gehoor.

Literatuur:

P.J. Möbius: Ausgewählte Werke, VII (Leipzig 1905)

J. Letang: Gall et son oeuvre, diss. Lyon (1906)

B. Hollander: Gall (Londen 1909)

A. Froriep: Die Lehre Franz Joseph Galls (Leipzig 1911)