* 14 februari 1892, Kotor, Dalmatië - †

Oorspronkelijk hetende Rudolf Geidl, organiseerde tijdens Wereldoorlog I in Rusland Tsjechoslowaakse deserteurs en gevangenen van het Oostenrijks-Hongaarse leger voor de strijd tegen de Centralen. Toen na de Russische revolutie het Oostfront dreigde te bezwijken en de Tsechoslowaken gevaar liepen, in handen van de Centralen te vallen, leidde hij de aftocht van deze mannen dwars door Siberië, ten einde op andere fronten de geallieerde zaak te dienen. In Siberië raakte hij echter verwikkeld in de burgeroorlog, die toen ook in Aziatisch Rusland woedde, en  schaarde hij zich aan de zijde van de  contra-revolutionaire admiraal Koltsjak, voor wie zijn goed gewapende mannen een welkome versterking vormden. Later trok hij echter zijn handen van Koltsjak af en zorgde hij er voor, dat deze in de macht van de bolsjewiki geraakte, die hem  liquideerden.

Na Wereldoorlog I speelde hij in de nieuwe Tsjechoslowaakse republiek aanvankelijk een voorname rol als militair (generaal chef van de  staf).

Hij bleek echter allerlei vreemde  buitenlandse relaties te hebben, werd ontslagen en  gedegradeerd en wreekte zich door als leider van de  belangrijkste Tsjechoslowaakse fascistische beweging, Narodní obec fasisticka (Fascistische volksgemeenschap) op te treden, die echter nooit, ook niet tijdens de Duitse bezetting van  Tsjecho-Slowakije,  aan bod kwam.