ook wel:  Quaddafi, Muammar of Kadhafi

* 1942, Syrte, Libië  -

Colonel Muammar Abu Minyar Al-Qaddafi. Libyan politican born sometime between 1938 and 1942 near Syrte in a nomad tribe belonging to the Sanussi sect. When he was a teenager, he was a great admirer of President Nasser and got into trouble because of his political activities. He joined the Military Academy of Benghazi in 1963 and, like Nasser, formed a group of "free officers" who staged a coup against King Idris on September 1st, 1969. Qaddafi, who was only 27, took the leadership of the Revolution Command Council and became Prime Minister in January 1970. In 1977, the official name of the country was changed to "Jamahiryia" and the Revolution Command Council was replaced by the General People's Congress. Qaddafi was its first Secretary General.

A recurrent feature of Qaddafi's foreign policy has been the announcement of proposals for the union of Libya with neighbouring states, and the subsequent collapse of such planned mergers (with Egypt, Sudan, Syria and Tunisia). When these unions were rejected or collapsed (like the one with Egypt) he tried to get popular support for his ideas in the Arab world. This in turn created hostility between Libya and a number of Arab countries. Relations with some other countries in different parts of the world also deteriorated as Libya provided money, arms and training for subversive or 'liberation' organizations. In March 1979 Qaddafi resigned from the post of Secretary General of the General People's Congress, so that he could devote more time to 'revolutionary work'. He made further proposals for transforming Libyan society along the lines described in his 'Green Book' and the Third Universal Theory between Capitalism and Socialism.

Qaddafi remains nevertheless the real leader of the Libyan Jamahiriya. He has an image of austerity and sincerity but also of whimsicality.

As Libya received little support from the Arab states in the Lockerbie affair, Qaddafi is now replacing his former pan-Arabism (he called it "a mirage") by a new interest for a leading role in African affairs.

The Africa-Europe Summit held in Cairo in April 2000 was a spectacular occasion for the formal renewal of ties at the highest level between the European Union and colonel Qaddafi: at this occasion, the Libyan leader had long discussions with Romano PRODI, President of the EU Commission, with the German Chancellor Schroeder, with the French President Chirac and with the Spanish Prime Minister Aznar.  (April 2000)

Foto’s:

5-10-1995:

De Libische leider Gaddafi zwaait naar een menigte Palestijnen in het Libisch-Egyptische grensgebied. Libië verjaagt de Palestijnen niet, zei Gaddafi, het moedigt ze aan te vertrekken.

25-10-1995:

De Libische leider, Moammar Gaddafi, wijst op een kaart van autonoom Palestijns Jericho tijdens een bijeenkomst met buitenlandse journalisten in Sirte waarop hij nog eens onderstreepte dat alle 30.000 Palestijnen uiteindelijk Libië zullen moeten  verlaten. Vandaag echter kondigde hij op een nieuwe persbijeenkomst de opschorting van de uitzettingen aan. Gaddafi heeft de laatste maanden een paar duizend  Palestijnse gastarbeiders uitgewezen, van wie er een kleine duizend al weken vastzitten in het  Libisch-Egyptische grensgebied omdat ze niet over geldige papieren voor een  ander Arabisch land of autonoom Palestijns gebied beschikken. Op de bijeenkomst van gisteren met de pers - die overigens geen vragen mocht stellen - wilde hij echter niets weten van het woord uitwijzing: “We proberen hen terug te krijgen naar hun vaderland” ‘Gaddafi, een verklaard tegenstander van toenadering tot Israël, zei op deze wijze te willen bewijzen dat de Israelisch-Palestijnse akkoorden die de  Palestijnen autonomie geven, niets  voorstellen. De uitwijzing van de  Palestijnen valt overigens in het niet vergeleken met die van Libiës Afrikaanse gastarbeiders. Gaddafi zei gisteren dat ook dit beleid werd voortgezet. Maar “ik denk dat deze arbeiders eens terugkeren, alleen op andere wijze, want nu werken ze zonder identiteitspapieren, zonder medische  verzekering, wegens de open grenzen.

23-05-1996:

de Libische leider Moammar Gaddafi heeft zich vorig jaar oktober in het grootste geheim haar laten inplanteren door twee Braziliaanse specialisten. Dat melden kranten in Rio de Janeiro. de plastisch chirurg Miguel Curi en zijn assistent Fabio Naccache reisden naar de Libische hoofdstad tripoli waar ze tijdens twee operaties zo’n 3.000 haren implanteerden op de kruin en de ‘inhammen’ van Gaddafi’s hoofd.

2-09-1996:

de Libische leider Muammar Gaddafi (54) viert in tripoli de 27^ste verjaardag van zijn bewind. Een militaire staatsgreep onder zijn leiding maakte op 1 september 1969 een einde aan de regering van koning Mohammed Idris. Gaddafi volgde zondag een deel van een militaire parade in aanwezigheid van drie Afrikaanse presidenten en Louis Farrakhan, leider van de Amerikaanse organisatie Nation of Islam. Gaddafi’s volgelingen schreeuwden leuzen waarin ze de VN-boycot van hun land afwezen. “vernietig de heidense vijand met uw ware revolutie,” riepen leden van de Groene Garde, Gaddafi’s elite-kops.

23-10-1997:

de Zuid-Afrikaanse president Nelson Mandela - op bezoek in Libië -

bezocht gisteren met de Libische leider Gaddafi diens voormalige residentie.

Het gebouw werd in 1986 bij een Amerikaanse aanval zwaar beschadigd en

is sindsdien een monument. De VS hebben zware kritiek geuit op het bezoek.

12-1997:

De Libische leider Moammar Gaddafi (links) en zijn vrouw Safiya (tweede van links) poseren samen met de Amerikaanse Linda McCathern, die in Tripoli voor het eerst in negen jaar haar nu 14-jarige tweelingdochters Sarrah en Jamelah (achtergrond) terugzag. De tweeling werd in 1988 door haar ex-man ontvoerd. Gaddafi, staand voor zijn in 1986 door de VS gebombardeerde huis, verzekerde dat “wij deze humanitaire zaak (..) niet voor politieke redenen wensen te gebruiken”.  Libië ontvangt McCathern, die door een auto-ongeluk is verlamd, als gast van de staat. McCathern had voor haar missie speciale toestemming van de Amerikaanse regering nodig, die haar staatsburgers heeft verboden naar Libië te reizen.