* 11 februari 1900, Marburg - † 13 maart 2002

Gadamer was hoogleraar te Leipzig (1939), Frankfort (1947) en sinds 1949 te Heidelberg. Hij is vooral bekend als de schrijver van een  algemene interpretatietheorie. Deze is  volgens hem geldig voor alle  uitdrukkings-verschijnselen en voor de  wetenschappen die deze verschijnselen tot voorwerp hebben, de zgn. menswetenschappen: Wahrheit und methode, Grundzüge einer philosophischen  Hermeneutik (1960, 3^e druk. 1973).

Werken:

Platos dialectische Ethik (1931; 2^e druk 1968)

Plato und die Dichter (1934)

Goethe und die Philosophie (1947)

Grundriss der allgemeine Philosophie (1949)

Kleine Schriften (3 dln. 1967-71)

Werner Scholz (1968)

Hegels Dialektik (1971)

Wer bin ich  und wer bist du? (1973)