Hij was in 67 v.Chr. Romeins volkstribuun.

Door zijn toedoen werd Pompeius met een buitengewoon commando tegen de zeerovers bekleed (door de Lex Gabinia). Als legaat van  Pompeius ging hij mee naar het Oosten. In 61 v. Chr. werd hij praetor en in 58 ondanks heftige tegenstand, consul. Het volgend jaar werd hij stadhouder van Syrië; bij zijn terugkeer in Rome in 54 werd hij aangeklaagd wegens afpersingen in de provincie, wellicht ten onrechte.

Zijn vijand Cicero liet zich overhalen, hem  te verdedigen; maar hij werd veroordeeld. Hij ging in ballingschap, waaruit hij in 49 door Caesar teruggeroepen werd. Niet lang daarna (in 47) stierf hij tijdens een expeditie.

Literatuur:

Pauly Wissowa: Real-enc. der class/ Altertumsw. VII, 424