|
Reeds in de 11de eeuw vermelde naam die in de 13de eeuw het kasteel Farneto bij Ovieto bezat.
Door grondaankopen, door het uitoefenen van het beroep van condottiere en door het sluiten van voordelige huwelijken kwamen zij tot macht en rijkdom. Zij deden hun intrede in de aristocratie van Rome.
Alessandro
paus ‘Paulus III’
(*1534 - † 1549)
Hij vestigde zich in het hertogdom Parma en Piacenza en bouwde daar ten behoeve van zijn natuurlijke zoon Pietro Luigi, het beroemde Palazzo Farnese zo waren de Farnese hertogen van Parma en Piacenza van 1545 – 1731.
Pietro Luigi
(* 9.11.1503 – † 10.9.1547)
Regeerde uiterst streng en gaf door zijn particuliere leven veel aanstoot, hij werd in 1547 vermoord en zijn familie verloor Piacenza, waar Ferdinand de Gonzaga door Karel V als bestuurder werd aangesteld.
Ottaviano
(* 1520 - † Parma 21.9.1586)
Zoon van Pietro, slaagde er eerst in Piacenza terug te krijgen, toen hij hulp kreeg van Paus Julius III. Hij trouwde met Margaretha van Parma. - Zijn broer
Allesandro
(* Valentano 10.10.1520 - † Rome 4.3.1589).
werd hertog van Parma, Hij had pauselijk legaat op de Duitse rijksdagen
Ranuccio
(* 1569 - † 1622) een mengeling van wreed despoot en kunstzinnig heerser, die Parma met veel bouwwerken verfraaide. Tijdens de Spaanse successie oorlog regeerde
Francesco
Graaf van Parma en Piacenza
(* 19.5.1678 - † 26.5.1727)
die kinderloos was en de troon aan zijn broeder Antonio naliet.
Hij werd Graaf na de dood van zijn broer Odoardo Il Farnese in 1693 en werd graaf in 1694. Hij trouwde met de weduwe van zijn broer Dorothea Sophie Neuburg in 1696.
Zijn stiefdochter en half nicht, Isabella Farnese, werd koningin van Spanje in 1714. Na zijn dood waren en geen nazaten met recht op het graafschap, zodoende ging dit over op Karel III van Spanje, zoon van Isabella Farnese.
Francesco was bescheiden maar intelligent kind. Als leider van het graafschap beperkte hij het aantal festivals en dure partijen om de financiële situatie op orde te brengen.
Het huwelijk met de weduwe van zijn halfbroer had ook geode financiële voordelen.
Gedurende de Spaanse successie oorlog onderhield Francesco een geode relatie met beide partijen. Oostenrijk was een traditioneel bondgenoot en Dorothea’s zuster was keizerin van Oostenrijk en Francesco had Giulio Alberoni on Louis Joseph de Bourbon, duc de Vendôme, ten dienste te staan. Als commandant van de Franse troepen in Italië. Deze knappe diplomatie wierp zijn vruchten af na de oorlog in tegenstelling met de er naast gelegen graafschappen van Milaan en Mantua, die door Oostenrijk warden geannexeerd.
Antonio naliet.
Deze stierf in 1731; daarmee was de mannelijke lijn van het huis Farnese uitgestorven.
LITT.: Scarabelli, Storia civile dei ducati di Parma (1858)
Boven: Drie beroemde leden van het geslacht Farenese naar een schilderij van Titiaan, die in 1545 en 1546 te gast was van de Paus (1545) Museo Nazionale Napels)
Alessandro (Paus Paulus III) met zijn twee afstammelingen Ottaviio, de hertog van Parma en Alessandro, die op zijn 14de jaar tot kardinaal werd verheven.
Boven: Palazzo Farnese te Rome. Het gebouw is een der grootste monumenten van het bouwkunst der renaissance; nadat Antonio de Sangallo de Jongere eraan begonnen was, werd het door Michelangelo voltooid. De naam van het geslacht Farnese is vooral verbonden met beroemde kunstwerken.
Boven: de Farnesische stier, vertelt het verhaal van Dirke,dochter van Helios, gemalin van Lykos van Thebai. Haar nocht Antiope die een tweeling Amphion en Zethos had van Zeus, sloot zij op en mishandelde haar. Antiope wist te ontvluchten naar haar zoons, die haar wreekten door Dirke aan de horens van een wilde stier te binden, die haar voortsleurde tot zij stierf.
Deze scène werd waarschijnlijk omstreeks 150 v. Chr. Door de broeders Appolionios en Tauriskos uit Tralleis in Klein Azië uitgebeeld in een marmer beeldhouwwerk voor de stad Rhodos;Plinius (nat hist. 36,34) kent deze groep als in het bezit van de hartstochtelijke Romeinse kunstverza-melaar Pollio. Een artistieke kopie uit de 2de eeuw n. Chr. Werd 1546/7 in de thermen van Caracalla in Rome gevonden en kwam in bezit van het Romeinse adelgeslacht Farnese en in 1826 in het Museo Nazionale te Napels. Het beeldhouwwerk is uit een blok gehakt.
# | 
