Pseudoniem van Jules Romains.

* 26.8.1885 Saint-Julien-Chapteuil † 14.8.1972 Paris)

Leerling vande École normale supérieure te Parijs, studeerde filosofie.

Hij stichte met Duhamel, Vildrac en enige andere jonge intelectuelente Créteil, bij Parijs, een groep, de Abbayegroep, genaamd en propageerde het unanisme, een literair psychische kijk op het min of meer zelfstandige evolueren van een ‘groep’ personen, welke bezield en samengehouden wordt door één zelfde gedachte, gevoel, vooroordeel, belang of verlangen. Zo beschouwt hij de bevolking van een stad, de geest, die haar kenmerkt en die bepaald wordt door allerlei factoren, als uitbreiding, verkeer, de sociale gevolgen van de evolutie van het prolotariaat. Evenals voor Verhaeren en Whitmann is deze ontwikkelingen door Farigoule een dichterlijk gegeven; hij is niet doctinair, maar veelal satiriek beschouwend en nuchter. Als dichter, met eigen denkbeelden over prosodie en vorm, uiteengezet in Petit Traité de Versivication (1924) met Chennevière, publiceerde F.: L’Ame des hommes (1904);La Vie unanieme (1908); Odes et Prières  (1913) Europe (1916); Chants des dix années (1928). Als prozaïst boeit F. veel meer; hij schreef romans: Le Bourg Vénégéré (1906); Puissaneess de Paris (1911); ontleding can de gewaarwordingen van een stervende met de reacties van allen die hem gelkend hebben; Les Copains (1913);  Donogoo-Tonka (1920) een letterkundig filmscenario, in 1930 uitgewerkttot een toneelstuk; Psyché roman in 3 delenb, waarin hij een analyse geeft van de liefde; Lucienne (1924); Le Dieu des Corps (1928); Quand le navire ...(1924); Tussen 1932 en 1946 schreef hij zijn levenswerk in Roman vorm: Les Hommes de bonne volonté, romacyclus in 27 delen; de geschiedenis van de eeuwwenteling tot op onze tijd. Het werk Les Hommes de bonne volanté waarvan de handeling loopt van 1908 tot 1933 is ongemeen rijk ewn beschrijft in prachtige fresco’s en op ongemeen spannende wijze het letterkundige, wetenschappelijke en sociale leven van West Europa. Als toneelschrijver  neemt Farigoule een vooraanstaande plaats in en publiceerde: L’Aarmée dans la Ville (1911);Cromedeyre-le-vieil (1920); M Le Trouhadee saisi par la débauche (1922);Knock ou le Triomphe de la médicine (1924); het blijspel van de medicusoplichter, die fortuin maakt door gezonden te suggereren dat zij ziek zijn, het meesterwerk van F., waarin zijn droge humor en zijn scherpe ironie misschien het best uitkomen; LE Mariage de M. Le Trouhadee (1925); Le Dictateur (1926), waarin de illusies, het handelend optreden en de eenzaamheid van de dictator worden ten tonele gebracht; Démétrios (1926); Jean le Maufrane en Musse ou l’Ecole de l’hypocrisie (1930), 2 versies van een nagenoeg identiek satirisch blijspel; Volpone met Stefan Zweig, naar een satire van Ben Jonson (1929) Boen ou la possession des Biens (1935) een bundel éénacters, Pi~eces en un acte, verscheen in 1930. Op politiek en sociaal gebied publiceerde hij vele essays: Problèmes européens (1933); Le couple France-Allmagne (1935). Tijdens de 2^de wereld oorlog was hij in Amerika. Na 1940 verscheen nog van zijn hand; Bertrand de Ganges (1940), Messages aux Français (1940-’44), Retrouver la foi (1945, Salsette découvre l’Amérique (1940-’44); Stefan Zweig, grand Européen (1944) Une vue des choses (1944). Sinds 1946 is hij lid van de Académie Française

LITT.: M. Israel, J.R. sa vie, son oeuvre (1931); A. Cuisenier,.R. et l’Unanimisme (1935)