* Gap, Dauphiné, 1489 - † Neuchâtel 13.9.1565.

Hij was leerling van de humanist Lefèvre d'Etaples, stond een tijd lang als pre­diker in dienst van diens geestverwant bisschop Bri­sonnet te Meaux. Hier koos Farel partij voor de Reformatie.

In 1523 week hij uit naar Straatsburg, leerde te Basel Oecolampadius kennen en ontwikkelde vervolgens een krachtige reformatorische activiteit, vooral in de Frans sprekende gebieden van West ­Zwitserland, waar Bern gezag oefende. Tenslotte kwam hij ook te Genève (1582), waar hij de invoering van de Reformatie bewerkte en in 1536 Calvijn, die hier op doorreis was ertoe overhaalde te blijven. In 1538 moest hij met Calvijn Genève verlaten. Neuchâtel werd nu het centrum van zijn activiteit. Hij streed daar voor zelfstandigheid van de Kerk ten opzichte van de overheid en handhaafde een strenge tucht. Fa­rels historische betekenis bestaat o.m. hierin dat hij de veel jongere Calvijn te Genève de weg gebaand heeft.

LITT.: L.Aubert, Schnetzler e.a.,G. Farel. Biographie nouvelle (1930; m. bibl.); A.Stucki, G. Farel (1942)