* Kragerø 29.4.1895 - † bij Oslo 22.5.1946

Noors schrijver wiens oeuvre, dat  uit romans, toneelstukken en essays bestaat wordt gekenmerkt door een ethische en later, toen hij een van de leiders van de  Oxfordbeweging in Noorwegen was geworden, een religieuze problematiek. Niet het gebeuren, maar het doordringen in de psyche vam zijn personen is voor hem hoofdzaak. Fangen onderging grote invloed van Dortojevski. In het  literaire en geestelijk leven in Noorwegen speelde hij een belangrijke rol. Van 1940 tot 1941 werd hij gevangen gehouden om zijn anti-naziistische instelling; Hij kwam om het leven bij een vliegtuig ongeluk.

Werken:  Romans: De svake (1915); Nogen unge mennesker (1929); Ned vert.’Jonge mensen’ 1932); Erik (1931); Duel (1932); En kvinnes vei (1933); Manden som elsket rettferdigheten (1934; Ned. Vertr.: De man die de rechtvaardigheid lief had 1936); På bar bunn (1936; Ned, vert. Levens zonder ballast, 1937); En lysets engel (1946.)

Toneel: Fienden (1922); Den forjaettede dag (1926); Som det kunde ha gått (1935).

Essays: Streifftog i digtning og taenkning (1919); Dagen of veien (1934); En kristen verdensrevolusjon (1945; Ned. Vert. Eeen christelijke wereld revolutie, 1935)’ Paulus of vàr egen tid (1936; Ned. Vertr. Paulus en onze tijd. 1952); Om frihet (1947).

LITT.: C.F.Engelstad, R.Fangen, en mann of hans samtid (1946); E.G.Elseth, R. Fangen, fra humanist til kristen (1953).