FAMILIE
De definitie van 1850
|
Familie is een vereeniging van personen, die door huwelijk of bloed-verwantschap verbonden zijn door welken band voor de leden onderlinge rechten en verplichtingen ontstaan. De familie neemt in het rechtsstelsel een zeer eigenaardige plaats in. De familie, als de eerste vorm eener maatschappelijke samenleving, is door de verplichtingen, die uit de familieband voortvloeien, alsmede door de weldadige invloed dien een goed georganiseerd familieleven tot de handhaving van orde en goede zeden uitoefent, voor de staat van groot gewicht. Oudtijds had de familie nog een belangrijke rol te vervullen. Zij vormde als het ware een staat in de staat, zij verving de staat daar, waar hij ontoereikende was. Bij weinig beschaafde volken toch heeft de staat geen voldoende macht, de leden te beschermen tegen onrecht. Men vindt in de familie een krachtiger bescherming, een beter middel tot het afkeren van onrecht. Vandaar de vele voorzorgen om aan de familiƫn een zelfstandige stelling in de staat te geven, het familiegoed te behouden en zo het aanzien en de kracht der familie te handhaven en te bevorderen. Maar, naarmate een volk in beschaving toeneemt, wordt de staat machtiger en treedt de familie meer op de achter-grond, om alle staatkundige beteekenis te verliezen. Bij de Romeinen was het hoofd des huisgezins, paterfamilias, met een groote macht bekleed. Zijn vrouw, kinderen en kindskinderen waren aan hem onderworpen krachtens een recht, dat weinig verschilde van zijn eigendomsrecht over zijn slaven en alleen door zijn dood ophield# |