* 26.6.1929  - † 14.9.2006, Florence

Oriana Fallaci in 2005

15 september 2006:

 Oud-journalist en schrijfster Oriana Fallaci is in Florence op 77-jarige leeftijd overleden. Ze was al geruime tijd ernstig ziek.

Beroemd werd ze door haar interviews met wereldleiders. Maar de laatste jaren kwam ze vooral in het nieuws door haar heftige en controversiële kritiek op de islam. Ze overleed vannacht aan de gevolgen van kanker, waar ze al jaren aan leed.

Fallaci werd geboren op 26 juni 1929 in het Italië van Benito Mussolini. Haar vader was een anti-fascist en betrok Oriana al op haar tiende in verzetswerk tijdens de Tweede Wereldoorlog. Toen zijn de kiemen gelegd voor het temperament van de wel als ijzeren vrouw omschreven Fallaci.

Na de oorlog begon ze te schrijven, werd oorlogsverslaggever in Vietnam en Libanon en ontpopte zich als interviewer en romanschrijfster. Ze verwierf internationale roem, met name door haar vaak zeer onthullende interviews met politici en wereldleiders.

Daarin ging ze ontregelend te werk. Tijdens het gesprek met de Iraanse leider Khomeiny rukte ze haar hoofddoek af. Henry Kissinger schreef later over het interview met haar dat het de meest desastreuze conversatie was geweest die ik ooit met een lid van de pers heb gehad. Fallaci bracht hem tot de erkenning dat de oorlog in Vietnam zinloos was geweest.

Fallaci was gebiologeerd door wat ze omschreef als de stompzinnigheid, de wreedheid en de gekte van de oorlog. Haar beroemdste boek is Een man (1979) over Alekos Panagoulis die zich had verzet tegen het Griekse kolonelsbewind. Toen hij na vijf jaar gevangenschap vrij kwam, interviewde Fallaci hem al op de tweede dag van zijn vrije leven. Panagoulis werd haar grote liefde, tot hij in 1976 werd vermoord.

Haar boek Brief aan een nooit geboren kind (1975) werd geroemd door feministen en gaat over haar abortus en de onmogelijke keuzes van een alleenstaande moeder.

Kort na de aanslagen van 11 september 2001 in New York verscheen haar polemische essay De woede en de trots. Het leverde haar het verwijt op dat ze tot haat tegen moslims aanzette. Ze schreef dat moslims zich vermenigvuldigen als ratten en dat de kinderen van Allah hun tijd doorbrachten met hun achterste in de lucht, vijf keer per dag biddend. Een rechtszaak tegen haar liep nog.

In het daaropvolgende De kracht van de Rede (2004) verweet ze Europa dat het oude continent als een hoer zijn ziel heeft verkocht aan de islamitische invasie. Europa werd Eurabia oftewel steeds meer een provincie van de islam, een kolonie van de islam, aldus de naar eigen zeggen christelijk-atheïstische schrijfster.

Vorig jaar ontmoette ze in het geheim de door haar bewonderde paus Benedictus. Achteraf zei ze dat beiden vinden dat het Westen aan zelfhaat lijdt en dat de paus ten onrechte gelooft in dialoog met de islam. Fallaci leefde tot kort voor haar dood in New York. Ongetrouwd en zonder kinderen.

Oriana Fallaci met haar boek Brief

aan een nooit geboren kind (1975).