FALKE, Gustav
Duits schrijver en dichter (1853-1916)
|
* Lübeck 11.1.1853 - † Grossborstel, Hamburg, 8.2. 1916.
Hij beschikte over een impressionistische, melodieuze lyriek, die vaak door het Noord-Duitse landschap geïnspireerd is en van een aristocratische geest getuigt. Hij onderging de invloed van Detlev von Liliencron. Zijn romans over het Hamburgse volksleven zijn in naturalistische trant opgevat. Hij schreef ook Nederduitse kinderpoëzie. Werken: Poëzie: Mijnheer der Tod (1892): Tanz u. Andacht(1893); Zwischen zwei Nächten (1894); Neue Fahrt (1897): En Handvull Appeln (1906); Ges. Dichtungen (1912). Proza: Der Mann im Nebel (1899: roman): Die Kinder aus Ohlsens Gang (1908: roman): Die Stadt mit den goldenen Turmen(1912: autohiografie). LITT.: E.L. Schelleberg, G. Falke als Lyriker (1908): H. Spiero. G. Falke (1928). # |
