* 1644 - † 1729

Hij stamde uit een predikanten geslacht. Zijn vader was hoogleraar in Helmstedt, waar ook hij studeerde, o.a. onder Calistus. Na vele reizen predikant te Venetië geworden, werd hij 1677 te Altdorf als hoogleraar benoemd en in 1697 te Helmstedt. Hij bewoog zich vooral op het terrein van de vergelijkende symboliek (=kennis der belijdenisschriften), waarover hij 1704 uitgaf Consideratio variarum controversiarum. Hij trachtte de R.K. Kerk in zo gunstig mogelijk licht te plaatsen. Ook in de praktijk paste hij deze ruime opvatting toe en gaf op de vraag, of een protestantss prinses ter wille van een koningskroon Rooms katholiek mocht worden, een bevestigend antwoord, waarop de betrokkene inderdaad in 1707 R.K. werd en met de koning van Spanje trouwde. Toen dit ruchtbaar werd, verhief zich een storm van verontwaardiging van protestantse zijde, vooral in Nederland en Engeland. Hij trachtte zich op een niet eerlijke wijze eruit te redden, maar het baatte hem niet. Het kostte hem zijn professoraat (1709), maar hij bleef abt van Königslutter, tot zijn dood. Zijn richting zou men een tolerant rationalisme kunnen noemen.