, (ook wel Gentilino genoemd)

Venetiaans en Umbrisch schilder.

* ca. 1370 Fabriano - † 1427 Rome (begr. in S.Maria Nuova)

Van 1408 tot ca. 1414 te Venetië werkzaam in het dogenpaleis (fresco’s verloren gegaan), daarna te Brescia, Florence, Orvieto en tenslotte in Rome, waar hij in dienst was van Paus Martinus V. Verschillende fresco’s zijn bewaard gebleven. Beroemd is zijn Aanbidding der drie Koningen (1423; Florence Uffizi), die hij voor de Strozzikapel in S. Trinita te Florence maakte; in de Dom van Ovieto bevindt zich een Madonna fresco (1425). De fresco’s in het zijschip van S.Giovanni in Latertano te Rome zijn te gronde gegaan. F’s kunst is een merkwaardige ontwikkeling van Umbrische, enigszins provinciale, gothische traditie naar een realisme van zijn tijd., waartoe zijn afwisselende verblijfplaatsen zeker hebben bijgedragen; ook onderging hij de invloed van de Frans Nederlandse miniatuurschilders en tapijt weverij waardoor zijn latere werken een veel rijkert  ornamentale compositie vertonen. Zijn eoloriet is opvallend bleek voor de gelaatskleur van zijn figuren. Op zijn tijdgenoten maakte zijn kunst grote indruk maar hij heeft geen school gevormd, hoewel Jacopo Bellini zijn leerling is geweest. Fabriano is een aparte verschijning in de Italiaanse kunst in sommige opzichten zoals in een grootse natuurweergave en stemmingsvolle belichting, zijn tijdgenoot Fra Angelico vooruit.

LITT K. Escher, Malerei der Ren. In Mittel- und Unteritalien (handb.)

D.Kunstwissenschaft, 1922. P. 31 vlg m. afb.) Jkvr dr C. H. DE JONGE