FABIUS
gens Fabia)
Heette een der oudste en invloedrijkste patricische geslachten in Rome, vooral onder de republiek. De tak der Maximi stierf in de 2de eeuw v.C.uit, maar werd door adoptie voortgezet (tot in het begin van de keizertijd). In de oorlog tegen Veii zouden 306 Fabii ten strijde getogen zijn (477 v.C.); bij de rivier de Cremera werden zij in een hinderlaag gelokt en vonden allen de dood. Het geslacht vond voortzetting door de enige jongeman, die wegens zijn jeugdige leeftijd was achtergelaten. (Liv.2, 48-50)
LITT: F. Münzer. Röm. Adelsparteien und Adelfamilien (1920); H.H. Schullard, Roman politics, 220-1250 B.Chr. (1951); T.R.S. Broughton, The magistrates of the Roman Republic II (1952)
Tot deze familie behoorde:
Quintus FABIUS Maximus verricosus
Quintus FABIUS Pictor
Quintus Fabius Maximus Rulianus