* 1911, Barba, Pistoia.

Vanaf 1935 tot 1956 werkte hij te Albisola als werkmanmodelleur in een ceramiekfabriek, waar hij zijn productie het stempel gaf van een dramatisch expressionisme, geladen met een krachtige vormgeving (Bijtende paarden; Vrouw met kat, 1947). Later kwam Fabbri echter veel nader tot een bewust realisme met De dood van de partizaan (1952), Moederschap, 1953 enz. Na 1956, toen hij de ceramiekkunst de rug toegekeerd had, ging Fabbri zich bezighouden met de beeldhouwkunst en met composities in metaal. In de plaats van zijn vroeger vrij onstuimig handelen kwam toen meer beheerst werk: Don Quichot (1957); De overlevende (1957); Geatomiseerde mens (1959); Ruimtewezen (1960), waarvan in één jaar drie versies ontstonden

Onder links: Ballerina (1968) sculpture in vertind ijzer -