zich noemende: Rosier

Nederlands toneelspeler en -schrijver

* 1833 te  's-Gravenhage - † 1907, Rotterdam.

Reeds op zijn 13e jaar trad hij op. In 1849 stichtte zijn vader een nieuw toneelgezelschap, waarvan F.lid werd. In 1850 ging hij naar Amsterdam, waar hij verbonden was aan de Vaudeville Français. Daar speelde hij in het Frans, In 1854 kwam hij bij de gebroeders Van Lier, bleef daar tot 1861 en ging toen over naar Valois en Driessens (Kon.Schouwburg,  Den Haag).

In 1876 verbond hij zich aan het gezelschap onder directie van Le Gras, Van Zuylen en Haspels te Rotterdam. In die stad bleef hij tot zijn dood: een tijdlang verbonden aan de afdeling Rotterdam van het Nederlands Tooneel en aan de Vereenigde Rotterdamsche Tooneelisten Le Gras en Haspels, waar hij met Catherine Beersmans, de beide Haspelsen en Le Gras sociétaire was. Hij was een gevierd karakterspeler en karakterkomiek. Bekende rollen van hem waren o.a. Foldal in John Gabriël Borkman (Ibsen), de Rebbe in Vriend Fritz (Erckmann-Chatrian) en Haspelstok in De Kiesvereniging van Stellendijk. Hij trad ook in Ned. gastvoorstellingen te Antwerpen, Berlijn en Londen op. Behalve toneelspeler was hij ook schrijver van enige technisch zeer goed in elkaar zittende stukken: Werkstaking; De Militaire Willemsorde; De koopman in oudheden; De oude kassier; De ledige wieg; Manus de Snorder; Annemie; Zonder naam; Zwarte Griet; Hannes; Platijn & Co; De remplaçant; De Amstedamsche kaartlegster. Enkele van zijn  stukken zijn ter gelegenheid van zijn optreden in Londen in het Engels vertaald. Hij schreef een autobiografie Mijn  Leven (Rotterdam, 1900)