* Rotterdam 1.3.1936

Schrijver voor de jeugd, schreef na zijn opleiding tot predikant de bijbelverhalen Woord voor woord voor de Ikon-televisie, later als lid van een schrijverscollectief teksten voor de Stratemaker op zee-show en de J.J. de Bom-show, vervolgens als redacteur van de wekelijkse kinderkrant in Vrij Nederland, ‘De blauw geruite kiel’. Hij schrijft verhalen en gedichten voor kinderen van verschillende leeftijden, waaruit een grote maatschappelijke betrokkenheid blijkt. Ook op die grond actualiseert hij bijbelse verhalen. Maar het meeste succes heeft Eykman met zijn op autobiografische elementen berustende liefdesverhalen Liefdewerk oud papier (1981) en Liefdesverdriet (in 1984 bekroond met een Gouden Griffel). De vreselijk verlegen vogelverschrikker kreeg in 1975 een Zilveren Griffel. Voor kleuters maakte hij parabelachtige sprookjes waarin de zwakkeren het winnen, voor ouderen probeerde hij ook het detectivegenre in Detectivebureau De Helpende Hand (1978) en het historische genre met Het fort van Sjako (1986). Gebaseerd op de televisieserie Kanjers schreef hij met Mary Michon Jongeren en sex (1989).

WERK: (o.a.): De werksters van half vijf en andere gelijkenissen (1969); Woord voor woord (2 dln., 1976); De allerallersterkste (1977); Wie verliefd is gaat voor en andere liedjes (1982); David (1986); Sneeuwwitje en de zeven krakers (1988); Lastige portretten (1989); Een nijptang mee naar het ziekenhuis (1989); Floortje en de Tempolino's (1990); Koppen dicht (1991); Een dag met opa (1992); De heimweeplant (1993); De kies van Rooie Nelis en andere verhalen van Blonde Sien (1995); Link (1996).