* Kopenhagen 18.11.1743 – † aldaar 17.3.1781.

Studeerde theologie. Zijn werk heeft preromantische trekken; zijn contact met Klopstock was van belang voor zijn ontwikkeling. Na een bijbelse tragedie in Franse stijl, Adam og Eva (1769; Duitse vert. 1772), schreef hij, zich baserend op de sagen van Saxo, een Shakespeariaanse prozatragedie, Rolf Krage (1770), en een ‘heroïsch zangspel’, Balders død (1773; Duitse vert. 1780). Eigentijdse stof verwerkte hij in het nationale muziekdrama Fiskerne (= De Vissers, 1778; Duitse vert. 1786). Zijn autobiografisch prozawerk Johannes Ewalds Levnet og Meeninger, geschreven tussen 1774 en 1778 (invloeden van o.a. Fielding en Sterne), behoort tot de hoogtepunten van de Deense literatuur: verrassend van taal en stijl, zelfonthullend, vol ironie en pathos. Ook Ewalds lyriek, sterk religieus van inhoud, getuigt van zijn taalmeesterschap.

UITG: Samlede Skrifter (6 dln., 1914–1924)