* Berlijn 6.7.1912

hoogleraar voor de kerkgeschiedenis te Tübingen

Vanaf 1946, voor de systematische theologie te Zürich vanaf 1954, te Tübingen vanaf 1965 en voor de fundamentele theologie en de hermeneutiek te Zürich vanaf 1968. Hij is vooral bekend geworden door zijn streven naar een nieuwe hermeneutiek, een leer van het begrijpen van het Woord Gods. Sedert 1964 houdt Ebeling zich sterk bezig met de Godsleer, in aansluiting bij Thomas van Aquino en Luther.

WERK: Ev. Evangelienauslegung: eine Untersuchung zu Luthers Hermeneutik (1942; herdr. 1962); Das Wesen des christlichen Glaubens (1959, 1977; Ned. vert. 1963); Wort und Glaube (3 dln., 1960, 1969 en 1975); Theologie und Verkündigung (1962); Wort Gottes und Tradition (1964); Luther (1964); Einführung in die theol. Sprachlehre (1971); Lutherstudien (2 dln., 1971, 1977); Studium der Theologie. Eine enzyklopädische Orientierung (1975); Dogmatik des christlichen Glaubens (3 dln., 1979).