Ovidius vertelt in zijn Metamorphosen (III 356. vlgg.), dat Echo dikwijls Juno aan de praat had gehouden, terwijl Jupiter bij de nimfen vertoefde. Tot straf bewerkte Juno, dat Echo zelf niet meer kon praten, maar ook niet kon zwijgen, wanneer een ander sprak. Zo werd zij verliefd op de schone Narcissus, die haar versmaadde. Van verdriet kwijnde zij weg, tot zij een stem zonder lichaam werd.