De Echo klinkt weer Na een windstilte van tien jaar melden de drie originele Echo & The Bunnymen (nummer vier, Pete De Freitas, verongelukte in '89 met de motor) zich weer aan het Britpop-front. Alhoewel Britpop... Liverpudlians Jan McCullogh (zang en gitaar), Will Sergeant (gitaar) en Les Pattinson (bas) hadden altijd meer affiniteit met doem en psychedelica waarvoor The Doors als grote voorbeeld dienden. Hun (voor)laatste album uit '87, simpel Echo & The Bunnymen getiteld, werd zelfs geproduceerd door voormalige Doors-toetsenist Ray Manzarek, die ook z'n partijtjes meespeelde. Het peil van Echo's debuut Crocodiles ('80), om maar niet te spreken van Porcupine ('83) en Songs To Learn And Sing ('86), wordt op Evergreen geen moment gehaald. Begrijpelijk voor een band die er zo lang uit is geweest. Daar staat trouwens tegenover dat Jan McCullogh - teruggekomen van z'n weinig succesrijke solo-pad - nog mooier en melodieuzer zingt dan destijds. En dat was al erg mooi en melodieus. Echo & The Bunnymen klinken anno '97, godzijdank, minder bombastisch en doemdenkerig dan een decennium terug. Zonnetjes in huis zullen het nooit worden, maar I Want To Be There (When You Come) laat zich aardig meezingen, in het titelnummer is Sergeant ouderwets sfeervol op dreef, terwijl I’ll Fly Tonight aan het betere werk uit de oude Echo-doos herinnert. Een hoogtepunt is Nothing Lasts Forever: McCullogh op z'n pessimistische best in een nummer dat met veel gevoel voor pathos, en compleet met schetterend koperwerk, wordt uitgesmeerd.

Ook aardig: Altamont (naar het beruchte Stones-concert-met-dodelijke-afloop uit '70), waarin Sergeant en McCullogh fier tegen elkaar oprocken. De twee andere toppers zijn het atmosferische Empire State Halo en de melancholieke ballade Forgiven die -om een indruk te geven- beide niet zouden misstaan op de soundtrack van een David Lynch-film. Helaas wordt Evergreen ook ontsierd door clichématige dreundeunen dan wel jeugdzonden als, respectievelijk, Baseball Bill en Too Young To Kneel. Maar voor een herstart is het een alleszins hoopgevende plaat.

Onderstaand de navolgende songs

 Love In Veins

 Sliding