* Buenos Aires 2.9.1805 - † Montevideo 19.1.1851

Hij is de geen die op de Argentijnse literatuur en eigen stempel gedrukt heeft en wiens invloed lag steeds aanwijsbaar is. Hij pleitte voor de veramerikanisering der letterkunde en wilde dat deze en moraliserende en beschavende strekking zou krijgen. Zijn eerste grote gedicht: Elvira o la novia el Plata (1832) trok weinig de aandacht, daar de politieke twisten van die tijd iedereen in beslag namen. Beledigd door de onverschilligheid van zijn volk, vestigde hij zich in Uruguay. In een gedicht Lara o la partida, Byroniaans getint, nam de dichter afscheid van zijn vaderstad. Zijn beste gedichten zijn de korte, die men in zijn bundels Los consuelos 1834) en Rimas (1837) bijeen vindt. Een revolutionair werk is La cautiva (1837), waarin op meesterlijke wijze het indianenleven in de pampa beschreven is.